THE DRAMA

Η πρώτη από τις τρεις ταινίες που θα συμπρωταγωνιστήσουν Ζεντάγια και Ρόμπερτ Πάτινσον. Τον Ιούλιο θα τους δούμε στην «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν και στη συνέχεια στο τρίτο μέρος της ταινίας «Dune» του Ντενί Βιλνέβ.

Ο Μπόργκλι περιγράφει την ταινία ως μια ιστορία για την ιδέα ότι, στις πιο στενές σχέσεις, «πρέπει να μπορούμε να μοιραστούμε τα πάντα» - και για το τι συμβαίνει όταν αυτή η ιδέα μπαίνει σε δοκιμασία ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που είναι παράφορα ερωτευμένοι. Την προσεγγίζει ως μια ρομαντική κομεντί που λειτουργεί ταυτόχρονα σαν δοκιμασία για την ιδέα ότι στις πιο στενές σχέσεις «οφείλουμε» να μοιραζόμαστε τα πάντα - και για το τι συμβαίνει όταν αυτή η βεβαιότητα κλονίζεται από μία και μόνο εξομολόγηση. Μέσα από μια ιστορία που κινείται ανάμεσα στο συναίσθημα και την αμηχανία, ο δημιουργός επιδιώκει να βάλει το κοινό σε μια ειλικρινή συνομιλία ανάμεσα στην καρδιά και το μυαλό, χωρίς εύκολα ηθικά συμπεράσματα.

Στο ίδιο πνεύμα, η Ζεντάγια περιγράφει την ταινία ως «τη δική του εκδοχή πάνω στη ρομαντική κομεντί», που ρωτά πόσα μπορούμε πραγματικά να αντέξουμε - και να αποδεχτούμε - για τον άνθρωπο που αγαπάμε, ακριβώς τη στιγμή που ετοιμαζόμαστε να δεσμευτούμε μαζί του. Ο Ρόμπερτ Πάτινσον συμπυκνώνει το διακύβευμα με μια απλή διαπίστωση: μπορεί να πιστεύεις ότι γνωρίζεις απόλυτα κάποιον, μέχρι να πει μια φράση που αλλάζει ακαριαία τον τρόπο που βλέπεις τα πάντα.

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κυρίως στο Κέιμπριτζ, φθινόπωρο, αξιοποιώντας την ατμόσφαιρα της πόλης και τους χώρους που «κουβαλούν» το βάρος μιας σχέσης που μοιάζει τέλεια στην επιφάνεια, αλλά αρχίζει να τρίζει από μέσα. Η παραγωγή συμπληρώθηκε με μία επιπλέον εβδομάδα στη Νέα Ορλεάνη, για τις σκηνές αναδρομής που αφορούν την παιδική ηλικία της Έμμα, δίνοντας στην ταινία μια δεύτερη, πιο προσωπική και συναισθηματική υφή, που φωτίζει τα κίνητρα και τις ρωγμές των χαρακτήρων. Με έμφαση σε χώρους καθημερινούς που μετατρέπονται σταδιακά σε «πεδίο μάχης« για δύο ανθρώπους λίγο πριν τον γάμο, η κινηματογράφηση και η παραγωγική προσέγγιση υπηρετούν τη βασική ιδέα του Borgli: ότι οι μεγάλες ανατροπές σε μια σχέση μπορεί να ξεκινήσουν από κάτι φαινομενικά μικρό - μια ερώτηση, ένα παιχνίδι, μια αλήθεια που ειπώθηκε αργά.